Thursday, July 26, 2018

फाळके, सोनी आणि डिफरंट स्ट्रोक्स!

फाळके, सोनी आणि डिफरंट स्ट्रोक्स!


    अनेक वर्षांपूर्वी जेव्हा केबल नावाचं प्रकरण घरी आलं तेव्हा काय बघू आणि काही दिवसांनी काय काय बघू असं व्हायचं.... तेव्हाचं क्रिकेट आत्ता एवढं सारख सारख नसायचं... शिवाय फॅशन टीव्ही कितीही बघावासा वाटला तरी घरात ८-८ डोळे माझ्यावर असायचे त्यामुळे तोही ऑप्शन बंद होता.... अशा वेळेस सोनी टीव्ही नामक गोष्टीनी मोठा आधार दिला.... टीव्हीवर काय बघायचं हा प्रश्नच आपल्याला नंतर कधी पडला नाही बाबा...
       "आहट, फॅमिली नंबर १, हमसे बढकर गॉन्ग,  थोडा है थोडे के जरुरत है वगैरे विविध जॉनरच्या सिरियल्स घरचे बघायचे पण आपली आणि सोनीचं ची गट्टी जमली ती सकाळी ९-११ मध्ये पाठोपाठ येणाऱ्या आय ड्रीम ऑफ जीनी ,३ स्टुजेस, डेनिस द मेनीस आणि डिफरंन्ट स्ट्रोक्स ह्या  सीरिअल्समुळे.... सकाळी ९च्या आधी अभ्यास संपवायचं मोठं मोटिव्हेशन मिळायचं ह्यांच्यामुळे... खरं तर जुन्या इंग्लिश सिरियल्स ह्या , पण मजेदार टोन आणि परफेक्क्ट शब्द वापरून हिंदीमध्ये डब केल्यामुळे एकतर त्या सिरियल्स आणि त्यातले जोक्स कळायचे आणि तुफान हसू यायचं... त्यामुळे बाकी चॅनेल्सवर जे काही लहानमुलांसाठी तत्सम कार्यक्रम लागायचे ते अगदीच तुच्छ वाटायला लागले... ह्या ४ सिरियल्स आणि विशेषतः डिफरंट स्ट्रोक्स बघत बघत सोनी नी आपल्याला टीव्ही बघायची चांगली सवय लावली बघा...आपल्यासारख्या अभ्यासू आणि सिन्सिअर मुलाला अशा रंगीत दुनियेत प्रवेश दिल्याबद्दल आपण सदैवच सोनी टीव्हीला आभारी असणार....एक प्रकारचं अतूट नातंच बनलं आपलं आणि सोनीचं!! 




आता म्हणे पुढील महिन्यात सोनी मराठी नावाचा एक चॅनेल सुरु होतोय....परवाच अमित फाळकेच्या फेसबुक पेजवर  ही अनाउन्समेंट बघितली ... 
खरं तर वेब सिरीजच्या ह्या उगवत्या जमान्यात अजून एक टीव्ही चॅनेल सुरु करणं खरं तर खूप आव्हानात्मक आहे..

पण आपल्याला त्याचा लोड वाटत नाही...ह्याचं कारण म्हणजे अमितचा ह्या क्षेत्रातला असणारा तगडा अनुभव... ९४-९५ साली जेव्हा मम्मो रिलीज झाला तेव्हा आम्हा पुणेकरांना अमित फाळके नावाचा दांडगा मुलगा सेलिब्रिटी म्हणून मिळाला ... अशक्य दंगा असायचा ह्या मुलाचा..... आणि उत्साह तर विचारायलाच नको...  मला आठवतंय एकदा (95-96साली) आमच्या भरतकुंज सोसायटीची गणपती मिरवणूक सुरु होती... तेव्हा काही असं ढोल पथकं वगैरे सोसायटीच्या मिरवणुकीला आणण्याचं फॅड नव्हतं ... आम्हीच आपले ढोल बडवत मिरवणूक पुढे 'ढकलत' होतो .... कोणाचा तरी वर्गमित्र म्हणून अमित आला होता... त्याला ते 'बोर' वादन सहन नाही झालं बहुतेक, ओळख ना पाळख अचानक ताशा जातात घेतला आणि दे ठेऊन ...... पूर्ण मूडच बदलून टाकला कि हो साहेबानी!! दिसायला एवढंसं टिल्लू होतं ...म्हणजे खरं तर कॉलनीतल्या मोठ्या पोरांच्यामध्ये दिसत ही नव्हतं... पण त्याच्या नॉन स्टॉप वादनाने मिरवणुकीत जान आणली.... फाळक्यांनी ती मिरवणूक आमच्यासाठी मोस्ट मेमरेबल  करून टाकली! लै बाप!
            त्यानंतर तो बॉबी देओलच्या करीबमधे दिसला ...मग मात्र आमचा हा सेलिब्रिटी मुलगा ऑनस्क्रीन कधीच दिसला नाही ..... त्यानी ठरवलंच होतं ते !! जो मुलगा १५-१६ व्या वर्षी अभिनयात यश मिळालेलं असूनही ते ग्लॅमर - प्रसिद्धी नाकारून बिहाइंड द कॅमेरा जातो... स्टुडिओत काम करतो आणि टप्प्याटप्प्याने झी,स्टार अन मग सोनी असे डिफरंट स्ट्रोकस मारत हा माणूस मोठ्या झेप घेतो... त्याच्याकडे किती दूरदृष्टी असेल! वयाच्या 16व्या वर्षी यशाच्या शिखरावर असूनसुद्धा आपल्याला नक्की काय करायचंय हे ठरवून मार्गच बदलणाऱ्याकडे किती धाडस असेल!!! 
       त्याचं हेच 'धाडस आणि दूरदृष्टी' नवीन चॅनेलचं चॅलेंज स्वीकारायला आणि यशस्वीरित्या पार पाडायला महत्वाचं ठरेल.... अर्थातच हे शिवधनुष्य पेलायला तो काही एकटा नाही... एक हार्ड वर्किंग टीम त्याच्या बरोबर आहे...  मनोरंजन क्षेत्रातील प्रत्येक लहान मोठी गोष्ट जाणणाऱ्या अजय भालवणकर सरांनी पाहिलेलं हे (सोनी मराठीचं) स्वप्न पूर्ण करायला त्याच्या जोडीला आलेली सोहा, अमित भंडारी आणि अमित फाळके ही 3 गुणी पोरं!कलेच्या अंगणात बागडणारी सोहा आणि मराठीत प्रथमच सिनेरिव्ह्यू हा प्रकार हिट करणारा अमित भंडारी अशा गुणवान लोकांना मिळणारा दिशादर्शक अजय सरांचा गायडन्स...एकदम परफेक्ट टीम कॉम्बो!! 



  
डिफ्रंट स्ट्रोक्समध्ये जसं 3 पोरं 'अरनॉल्ड,विलीस,डाना' आणि त्यांचा बाप फिलिप असे चौघे एकत्र येऊन धमाल करतात एकदी सेम टू सेम कॉम्बिनेशन असलेली सोनी मराठीची ही जबरदस्त टीम....(टीम कसली, फॅमिलीच म्हणा ना) आता आपल्या भेटीला येतीये पुढच्या महिन्यापासून.नवीन चॅनेल आणि त्या बरोबर नवीन नाती, नवीन स्वप्न, नवीन संधी घेऊन येणाऱ्या ह्या अजय, सोहा, अमित आणि अमित ह्या सोनी मराठी फॅमिलीला लै मनापासून शुभेच्छा!!!

भिडा तुम्ही...(फक्त एकच विनंती....एकाच माणसावर 3-3 वेगळ्या अँगलनी कॅमेरा फिरवून ढिशधुशढिश म्युझिकचा मारा करणाऱ्या सिरियल्स फक्त कमी आणा.....मग यश तुमचंच आहे!)


                                                -स्वागत पाटणकर

Monday, July 16, 2018

पाळीव प्रेम

शेपटी हलवून ते आनंद साजरा करतात...
कधी कधी तर संपूर्ण देहबोलीतून ते व्यक्त होतात!
निरागस डोळ्यातून ते आपलं मन वाचतात..
खरं तर ते आपल्याशी नेहमीच बोलत असतात..
ज्यांना त्यांचे शब्द ऐकू येतात
तेच खरे भाग्यवान असतात!
दुष्ट, कपटी, लोभीपणातून कायमचे भिन्न झालेले असतात...
खऱ्याखुऱ्या प्रेमाचा झरा उडवत, कुटुंबाचा अविभाज्य घटक झालेले असतात!!!
तुम्ही बाहेर गावी जाताना व्याकुळ झालेले असतात
आणि रोज संध्याकाळी तुमची ते कासावीस होऊन वाट बघतात
मालक म्हणणाऱ्यांची मला कीव येते
तुम्ही तर त्यांचे पालक बनलेले असता...
आणि मुलगी- मुलगा, भाऊ- बहीण मित्र- मैत्रीण
अशी अनेक नाती 'ते' एकटे... निर्मळ मनानी बजावत रहातात!!
- स्वागत पाटणकर!!!!

'अरे लवकर या रे तुम्ही आता'

'अरे लवकर या रे तुम्ही आता'

चार्जिंग संपत आलेल्या
मोबाईलच्या कोरड्या स्क्रीनवर
शब्द धडकतात
'अरे लवकर या रे तुम्ही आता'

पोटात गोळा
अंगावर शहारे
मनातल्या मनात
घालमेल करून जातात

बघायला गेलं तर असतात शब्द चार
पण लपलेल्या असतात असंख्य भावना...
थेंबाथेंबानी साठलेल्या प्रेमाचा
मुरलेला गोडसर ओलावा...

मायेची ऊब, निरागस अपेक्षा
इवळूस्याची उत्सुकता किंवा बहिणाबाईंची साद
कुत्रीम झालेल्या जगात
अंतकरणाला भिडणारं
असं हे हक्काचं प्रेम
करून देतं जाणिवा
उंच उंच उड रे...पण विसरू नकोस
घर नक्की कुठे आहे...
कोणीतरी आपलंच
तिकडे वाट बघणारं आहे!

कोरडी स्क्रिन
आता ओली आलेली असते
चार्जिंग संपलेला फोन...
आपल्याला डिस्चार्ज करून जातो
- स्वागत पाटणकर 

टाईप्स ऑफ सूख!

टाईप्स ऑफ सूख!

बाळ घरी येतं 
पाळणा हलायला लागतो 
घरातलं सगळं वातावरणच बदलून जातं 
९ महिने चातक झालेलं मन 
क्षणार्धात पालक बनतं...  
वाढती जबाबदारी पेलवण्यासाठी 
अनेक हात जवळ येतात... 
आपल्यांच्या ह्या आपुलकीने 
आपले खांदे मात्र सल्लूसारखे 'ब्रॉड' होतात
आत्ता का रडतोय , डोळे लाल का वाटत आहेत 
सर्दी झालीये का?थंडी वाजतीये का? 
असंख्य वेगळ्याच काळज्या सारखं दार ठोठाववात
हे असं वाटणं म्हणजे आपण बदललोय का ?
असे हे विचार काळज्या असूनसुद्धा एक प्रकारचं सुख देत असतात 
तेव्हढ्यात ते पिल्लू वेड्या बापासमोर खुद्कन हसतं 
बाप निरागस मनानी पुन्हा पाळणा हलवायला लागतो! 

'बाटनेसे बढती है खुशिया' हे कधीतरी ऐकलेलं वाक्य  
आई बाप रोज अनुभवायला लागतात
मिठाई आणली जाते ... विडिओ चॅट केले जातात 
सातासमुद्रापार असून मनाच्या जवळ असणाऱ्यांच्या 
डोळ्यातलं पाणी जेव्हा मोबाईल ओला करून जातं 
बाळासाठी मात्र एक हवंहवंसं लिक्विड डाएट बनलेलं असतं. 
फालतू इगो बाजूला होतात
जुने वाद आता संवादात बदलतात 
हे सोनेरी क्षण साजरी करायला 
अनेक वर्षांची शांतता एका क्षणात माघार घेते 
इगो वगैरे सगळं खोटं असतं म्हणत बापाला ४ धडे शिकवते 
१५ दिवसाचं तो बाहुला बराच काही शिकवून जातो 
बापासाठी मात्र तो एक सुखदायक एक 'क्लास' असतो

बाळाचं पाहिलं रडणं , हसणं 
सगळं काही रेकॉर्ड केलं जातं..
अरे हां... त्याचे फोटो तर प्रत्येक दिवशी
इकडे तिकडे पाठवले जातात ...
एकदम आईची कॉपी आहे, 
एकदम आईवर गेलाय, 
१०० टक्के आईची झेरॉक्स ...
ही सगळी खरी असणारी 
मनाला पटणारी वाक्य 
आता बाप दुसऱ्यांकडून ऐकत असतो 
पराभूत होण्यासारखं काही नसतं 
पण तरी आई म्हणजेच बायकोबद्दलचा 
हेवा आता मनात साठायला लागतो 
काय करणार आता...  
देवाची करणी आणि नारळात पाणी 
वगैरे काहीही सांगून स्वतःला समजावलं 
तरी मन काही हसत नसतं 
असं का असं का म्हणत बसतं 
पण दुखी वाटणारा हेवा मात्र विरघळत नसतो 
जाऊदे पुढे बदलेल रूप 
अशा खोट्या समजुतींचा खोटा प्रयत्न सुरु असतो 
ह्या एका वेगळ्याच अडचणीत सापडलेला बाप 
एक दिवस दाढी करताना आरशात बघतो 
आणि कळत- नकळत ... ध्यानीमनी नसताना 
त्याला त्याच्या प्रतिमेत अचानक बाळाचा भास होतो 
आपल्या चेहऱ्यात बाळाचा चेहरा दिसायला लागतो
हा चमत्कार पोटात गोळा आणतो हातापायावर शहारे 
बायकोचा वाटणारा  हेवा आता सुखदायक बनलेला असतो 
बाप मात्र डोळ्यात पाणी आणून 
पुन्हा पाळणा हलवायला लागतो ...
-
स्वागत पाटणकर

Friday, July 13, 2018

जोशीली जादू - जितेंद्र जोशी

 जोशीली जादू - जितेंद्र जोशी 

  अनेक वर्षांपूर्वी अल्फा मराठीवर हाउसफुल, कॅम्पस वॉर अशा काही सिरियल्समधून एक गोंडस चेहऱ्याचा मुलगा सारखासारखा दिसायचा... सारखा सारखा दिसायचा कारण त्या दोन्ही सिरियल्स न चुकता बघायचो आपण ....  ते अँकरिंग तो इतकं वेगळ्याच ढंगात करायचा ... वाटायचं त्याच्याशी गप्पाच मारतोय आपण... बोलायची एक वेगळीच स्टाईल, स्पष्ट उच्चार, कुरळे केस, चष्मा, 'मुली/ मुलींच्या आया / मावश्या/ काकवा' अशा अनेक जणी प्रेमात पडतील असे चेहऱ्यावर अतिशय निरागस भाव असलेला तो... म्हणजेच  जितेंद्र जोशी... !! त्याचा टोटल अपिअरन्सच असा होता की शाळेत नेहमी पहिल्या बेंच वर बसून पहिला नंबर येणाऱ्या मुलासारखा तो 'वाटायचा' ... असो अभ्यासाबद्दल जास्त नको बोलायला ... पण त्याची ती अँकरिंग करण्याची एक वेगळी स्टाईल बघून हे काहीतरी  वेगळंच रसायन आहे हे सारखं वाटून जायचं.



          अर्थात, माझ्यासारख्या सामान्य प्रेक्षकाला जे जितुमधे दिसलं ते इंडस्ट्रीमधल्या जाणकार लोकांनी नक्कीच ओळखलं असणार आणि त्याशिवाय त्याच्या करियरमधला मोठा माईलस्टोन ठरलं कॅम्पसवॉरसाठी मिळालेलं त्याला अल्फा अवॉर्ड .... जितूची एक मोठी उडी होती ती. अभिनयाच्या क्षेत्रात ठसा उमटवण्यासाठी घेतलेली मोठी उडी. घडलय बिघडलय, हाऊसफुल, कॅम्पस वॉर झी मराठीच्या ह्या सिरियल्स म्हणजे मेजर बूस्ट होता जितू साठी... त्यानंतर मात्र जितूभाई सुटलेच.... 'मग त्याने मागे वळून बघितले नाही' वगैरे काहीतरी म्हणतात ना तेच जितूच झालं.  पक पक पकाक सारखा सिनेमा, ३ चिअर्स , मुक्कामपोस्ट बोंबीलवाडी, हम तो तेरे आशिक है सारखी नाटकं असं इकडे तिकडे सगळीकडे हा गोंडस चेहरा दिसायला लागला. हे सर्व बघताना, अँकरिंगमधलं अभिनय कौशल्य हे फक्त ट्रेलर होतं हे जाणवायला लागलं...  हा जोश्या आता मनसोक्तपणे बेभान होऊन गुण उधळायला लागला होता ... त्याचं सर्वात ज्वलंत आणि माझ्या मनात खोलवर रुजलेलं उदाहरण म्हणजे 'मुक्कामपोस्ट  बोंबीलवाडी'!! टोटल रिस्पेकट हो....एकदम टोटल रिस्पेकट वाटू लागला आपल्याला जोशीबद्दल!. समोरच्या माणसाला २ तास सलग हसवायचं अतिशय अवघड काम हा पोरगा एकदम इझ मध्ये करत होता. जितूच्या अवलिया टोनमधला "अरे नारी, तुम इस घने जंगल में ....." डायलॉग बाहेर पडल्यावर प्रेक्षकांना हसता हसता खुर्चीवर ऍक्च्युअली लोळताना बघितल्याचं मला आठवतंय. पण शहाणी माणसं एकच गोष्ट सारखीसारखी न करता वेगळ्या प्रयत्नांवर भर देतात. ह्या पठ्याने सुद्धा  स्वतःला कधीच विनोदी भूमिकेपुरता मर्यादित ठेवलं नाही. विनोदी भूमिकांमध्ये यश मिळत असताना तो 'नकळत सारे घडले' मध्ये एका वेगळ्या विषयातून आपल्यासमोर आला. एकदम आउट ऑफ कम्फर्ट झोन! विक्रम गोखले आणि  स्वाती चिटणीसारख्या दिग्गजांबरोबर त्यांनी तेवढ्या ताकदीने आजचा तरुण सादर केला होता. जितेंद्र जोशी अजब आहे ह्यावर मी ठाम झालो होतो.

         त्यानंतर वेगळ्या स्तरावर सुरु झालेला जोशीचा प्रवास टप्प्याटप्प्यावर आपल्या सर्वाना मनापासून मनोरंजनरुपी आनंद देतच आलाय ... तुकाराम, दुनियादारीमधला साई, बाजीमधला मार्तंड, शासन, सुम्बरान इथपासून ते दोन स्पेशलमधला मिलिंद भागवत हे सर्व जण 'जितू जोशी आणि अष्टपैलू' ह्या विशेषणाची गाठ अजून घट्ट करत गेले. ह्या अनेक साऱ्या भूमिकांमधून तो वैविध्य राखून तो आपली समोर आला...ह्या सर्व पात्रांना अक्षरशः जिवंत केलं जितुनी .... पण मला त्याची आवडणारी गोष्ट म्हणजे त्याला लोकांच्या मनात ठसा उमटवण्यासाठी भूमिकेची लांबी गरजेची नसते .... छोट्या रोल्स मध्ये सुद्धा तो येतो आणि आपलं मन जिंकून जातो... शाळा पिक्चरमधला नरूमामा हा अगदी तसाच... "Life is what happens to you when you are busy in making other plans” हे खरं वाक्य फार फेमस.. पण जेव्हा जेव्हा हे वाचतो तेव्हा ते जितू जोशींच्याच आवाजात माझ्या कानात पडतं.... छोट्या भूमिकेतसुद्धा आपल्या अभिनयाची ताकद तो दाखवून जातो.. नुकतेच आलेले पोश्टर गर्ल, बघतोस काय मुजरा कर, व्हेंटिलेटर अशातून जोश्याची ताकद वाढलेलीच दिसते. 

   खरं तर  जितूच्या प्रवासाबद्दल लिहायला खूप काही आहे...परंतु चतुरस्त्र, अष्टपैलू, ऑलराऊंडर, व्हर्सटाईल... वगैरे वगैरे सर्व शब्दांमध्ये पीएच डी केली आहे.   जोश्या पडद्यावर कधी हिरो असतो, कधी राजकीय नेता असतो, कधी वडील तर कधी मुलगा , कधी अँकर असतो तर कधी ७०-८० दशकातला गुंड देखील असतो ..बरं, हे झालं अभिनयाचं .... बाकी नीट बघितलं तर तो मराठीत तर असतोच.......मग जरा हिंदीमध्ये जाऊन येतो ....अगदी गुजराथीमध्ये पण काम करून येतो ....अर्रे माणूस आहे का भुईचक्र!   कधी टीव्ही सिरीयलमधून सिनेमात जातो, मधेच रंगभूमीवर काय येतो, गाणी लिहितो , हे सगळं सुरु असताना कविता म्हणतो ..कविता वाचताना त्याच्यातला एक वेगळाच माणूस बाहेर येतो... एखादा गुंता सोडवावा तसे तो कवितेतले लपलेले भाव अलगद आपल्यासमोर सोडतो.... त्याचं ते शब्दांवरचं प्रेम बघून आपल्याला सुद्धा कवितावगैरे लिहायची ऊर्जा मिळते .... असो तर ह्या सगळ्या गोष्टी सुरु असतानाच ह्या सगळ्यातून वेळ काढून नाटकाचा निर्माता होतो....बाबो...!!!! २४च तास ना ह्याच्याकडे!! माझ्या ओळखीतले फक्त  कॉम्प्युटर्स ही अशी एवढी वेगवेगळी कामं करू शकतात ! जितू हे असंच वैविध्यपूर्ण करियर कसं काय मॅनेज करतो देव जाणे....सेलिब्रिटी झाल्यावर तो ते यश नुसतं एन्जॉय करत नसत नाही ...पण सामाजिक भान ठेवून पाणी फाउंडेशनसाठी सुद्धा काम करत राहतो ....समाजासाठी आणि स्वतःला मिळणाऱ्या निर्मळ सुखासाठी ! आयुष्यात एवढ्या अनेक गोष्टी करत असताना चेहऱ्यावरचं ते १८ एक वर्षांपूर्वीच निरागस हास्य मात्र तसंच असतं किंबहुना तेव्हापेक्षा अनेक जास्त लोकांना घायाळ करणारं असतं...ही अशी जितू जोशी नावाची जोशीली जादू आहे आपल्या इंडस्ट्रीची.....

       ह्या सर्व गोष्टी काय कमी पडत होत्या म्हणून आता आपली ही जोशीली जादू नवीन गोष्टीत दिसली.... तीसुद्धा डायरेकट नेटफ्लिक्सवर ! ह्या मालिकेबद्दल खूप लोकं बरंच काही बोलत आहेत ....अनेक जण कौतुक करतात ..काही जण वेगळेपण जपण्यासाठी टीका देखील करत आहेत... पण सर्वांचं मत एकच आहे 'काटेकर छा गया'! देअर इज नो सेकंड थॉट! जितू जोशीला नेटफ्लिक्स ओरोजिनल सीरियलमध्ये बघणं हे अक्षरशः वेड लावणारं होतं... माझ्यासाठी स्वीट सरप्राईज होतं... सुखावह अनुभव !!  सैफ एवढाच झकास आणि नवाजपेक्षा भारी अभिनय जोशींच्या डोळ्यातून अक्ख्या सीरियलमध्ये वाहतोय. एकदम रियल वाटावा असा अभिनय ! बायकोच्या अपेक्षा आणि सैफला करायची असलेली मदत ह्यामध्ये झालेली मनाची घालमेल कुठल्याही संवादाशिवाय प्रेक्षकांपर्यंत पोहोचवतो....आपण तर घरात स्टँडिंग ओव्हेशन दिलं आपल्या जोशीला! एका दिवसात सलग एपिसोड्स पाहिल्यावर जितूच्या ह्या प्रवासाविषयीच विचार करत झोपी गेलो ... डोळे मिटल्यावर तो 'छोटा, चष्मेवाला, इलेकट्रोनिकच्या दुकानात काम करणारा जितू' डोळ्यसमोर आला.... एक वेगळंच समाधान त्या डोळ्यात होतं. कदाचित ... स्वतःशीच असलेलं कॅंपस वॉर जिंकल्याचं... एकदम हाउसफुल समाधान!
    ते बघून माझ्या तोंडून आपसूक निघून गेलं  "जोश्या मानलं रे बाबा....टप्प्या टप्प्यानी मोठठा होतोय्स...  आदर वाटतोय, प्रेम वाटतंय .... झी मराठी, सिटी प्राईड, बालगंधर्व रंगमंदिरातुन आता नेटफ्लिक्सवर पोहोचल्यास  मित्रा! लै बाप!  जसे आम्ही  नार्कोज, हाऊस ऑफ कार्ड्स वगैरे बघत तिकडच्या कलाकारांच्या प्रेमात पडलो तसेच आता कोणी अमेरिकन, ऑस्ट्रेलियन प्रेक्षक आमच्या ह्या काटेकरच्या प्रेमात पडतील... हा जोश्या त्यांना अजून अजून बघायला आवडेल... अजून मोठा हो... तुझी जोशिली जादू घेऊन मराठी इंडस्ट्रीला मात्र भेट देत जा अधून मधून ..."

         चष्मेवाला जोशी पुन्हा एकदा हसला .... आणि बोलला "नकळत सारे घडले मित्रा...... शेवटी ,Life is what happens to you when you are making other plans”!!

- स्वागत पाटणकर


Thursday, May 24, 2018

१० वर्षाचा हेवा - नाटक कंपनी!

१० वर्षाचा हेवा - नाटक कंपनी           
 
          कॉलेजचे दिवस आणि तेव्हाची स्वप्न ही काहीतरी वेगळीच असतात. तेव्हा एखादी गोष्ट आपल्याला एकदम आवडून जाते.... एकदम मनात भिडतेच म्हणा ना! असं वाटतं हेच आपल्या आयुष्याचं ध्येय ,हेच फायनल टार्गेट.. म्हणजे बघा... एखादी मुलगी दिसते , दिल में विजावगैरे कडकडायला लागतात आणि वाटतं बास हीच आपल्या आयुष्यभराची साथीदार. असो.... पुढे काय होतं माहित नाही पण सांगायचा मुद्दा हाच कि ते दिवस विलक्षण वेगळे असतात , वेगवेगळे, गोड अनुभव देणारे असतात. आमच्या आयुष्यात पण असंच काहीसं घडलं..... मुलीचं माहित नाही (किंवा इथे सांगत नाही) पण एक अशी गोष्ट आयुष्यात आली कि आम्ही बाकीच्या गोष्टी पूर्णपणे विसरून गेलो... दिवस रात्र त्याच एका गोष्टीचा विचार... वेडंपिसं करून टाकलं .... ती गोष्ट म्हणजे 'नाटक'! बीएमसीसीमध्ये शिकता शिकता पित्ती हॉल मधून नाटक आमच्या हृदयात कधी घुसलं समजलंच नाही... अभ्यास तर तीन ताड बाजूला गेला होता , नाटक श्वास वगैरे बनलं होतं.. नाटक एके नाटक!! आणि मगाशी म्हणल्याप्रमाणे ते दिवसच तसे वेगळे ..झोपाळ्यावाचून झुलायचे .....आपल्या इमोशनल मनाशी एकदम ठरवून टाकलं, रंगभूमी हेच आपल्या आयुष्याचं ध्येय.... आयुष्यात करायचं तर फक्त नाटकच..एकदम दृढ निश्चय वगैरे झाला... ! पुढे काही दिवसांनी कसा बसा ग्रॅज्युएट झालो, मग पोस्ट ग्रॅज्युएट  झाल्यावर मात्र प्रॅक्टिकल विचारांनी इमोशनल मनाचा ताबा घेतला आणि त्यातच मध्यमवर्गीय प्रॅक्टिकल डिसिजन झाला.... नोकरी करायची ....नाटक काय कधी पण करता येईल असं म्हणत नाटकानी एक्सिट घेतली आणि नोकरी नावाच्या रटाळ प्रयोगात आमची एंट्री झाली. आपल्या ह्या टिपिकल विचारांच्या कळपात अनेक जण ह्याच 'सेफ' आणि 'डिफेन्सिव्ह' अँप्रोचमध्ये आयुष्य पुढे ढकलत असतात....
          पण... (हो हो चक्क इथं 'पण' आहे) सगळेच असे नसतात...आपल्या मनाला जे भिडतंय , जे वाटतंय ते करण्याची हिम्मत दाखवणारे , खऱ्या धाडसी वृत्तीचेसुद्धा काही कॅरेक्टर्स असतात. आयुष्याचा गंभीर विचार करण्यात वेळ व्यर्थ घालवण्यापेक्षा खुल्या मानाने शिट्या वाजवत बागडणारे.... आमच्या बीएमसीसीचे  निपुण अमेय अलोक अभय आणि त्याचा ग्रुप हे असेच दुसऱ्या कॅटेगरीत मोडणारे. त्यांच्या 'सायकल' नी जेव्हा बीएमला करंडक मिळवून दिला होता तेव्हा मी जे काही ख़ुश झालो होतो .... आनंद गगनात मावत नाही म्हणतात ना तसं झालं होतं (तेवढाच आनंद धोनीने वर्ल्ड कप जिंकल्यावर झाला होता) ही पोरं.. एकदम पटूनच गेली होती. तेव्हा एकीकडे माझी नोकरी सुरु झाली  त्यामुळे थोडी इकडे तिकडे माहिती काढल्यावर समजलं पोरं  खूप गुणवान आणि हुशार आहेत .. निपुण तर सी ए वगैरे होईल... हे ऐकल्या ऐकल्या पुन्हा आमच्या मनातली भीती जागी झाली. वाटलं ह्यांचं सुद्धा तसंच होईल .. नाटक मनात राहील पण प्रत्यक्षात नाही .. पण (थँक गॉड) ह्या पोरांच्या डोळ्यातली स्वप्न ही भक्कम गाठींनी बांधलेली होती... त्याच्याशी बोलताना इवलुश्या डोळ्यात फार स्वप्न दिसायची.. (अमेय ची तर बहुधा तेव्हापासूनच स्वप्न मोठी असावीत... डोळेच मोठे झाले कि  हो त्याचे)..
 मनातल्या ध्येयासाठी झपाटलेला असा त्यांचा ग्रुप आणि पर्ण,सायली,ओम, धर्मकीर्ती, सिद्धार्थ  असेल पुण्यातले असेच गुणवान मंडळी  ह्यांच्या सायकलला जोडले गेले  ...  ह्या सर्व वेड्या मित्रांनी कॉलेजनंतरसुद्धा नाटक घट्ट पकडून ठेवलं . इन फॅक्ट ते वाढवलं... नाटक नावाच्या प्रोसेसमधून एकसे एक कलाकृती आणि कलाकारांचे फायनल प्रॉडक्ट तयार करायचा त्यांनी जणू विडाच उचलला आणि त्यातूनच सुरु झाली 'नाटक कंपनी'!!!


आपलं फेव्हरेट - टीम दळण 

निरागस गोंडस चेहऱ्याचे शूर लोक्स - 'दोन शूर'


           नाटक कंपनी... पुण्यातल्या ह्या नाटक वेड्या तरुण  उत्साही समूहाची एक आगळी वेगळी कंपनी... आई बाबा नेहमी सांगतात ना चांगल्या लोकांची 'कंपनी' असली कि आपल्या हातून चांगल्याच गोष्टी घडतात... नाटक कंपनी हे त्याचंच एक उदाहरण. कुठलंही नाटक हे त्यांच्यासाठी फक्त नाटक न राहाता तो एक खरंखुरचा 'प्रयोग' असतो. प्रयोग काहीतरी वेगळं करायचा , काही तरी वेगळं प्रेक्षकांना द्यायचा ... प्रेक्षकांना एक अविस्मरणीय अनुभव द्यायचा मनापासून केलेला प्रयोग असतो. त्यांच्या ह्या प्रामाणिक प्रयत्नांमुळेच सायकलवर सुरु झालेल्या ह्या प्रवासात त्यांनी प्रेक्षकांसमोर वेगवेगळ्या कलाकृती आणल्या. खरं तर मला नाटक कंपनीचं  'सायकल' इमोशनली जवळचं आहे पण माझं (आणि अनेक जणांचं) फेव्हरेट नाटक म्हणजे अतिशय फेमस असं 'दळण'... अमेय - निपुण - अभय ह्यांच्या अफलातून टीम वर्क आणि अमेयच्या अतिशय सहज अभिनयातून प्रेक्षकांच्या गालांवर पूर येईल एवढा हास्य फुलवणारे असे हे नाटक... माझ्या माहितीनुसार दळणमुळे नाटक कंपनी पुण्यात घराघरात आणि गिरण्यांमध्ये पण पोचली असावी. इथेच माझ्यासारख्या माणसाला नाटक कंपनीचा एक आपुलकीयुक्त हेवा वाटायला लागला... आपण ज्याचा फक्त विचार केला तीच गोष्ट ही ह्या पोरांनी खरी करून दाखवली.. करियर वगैरे गोष्टींमधून नाटकाला सोडलं नाही!! मनापासून कौतुकसुद्धा वाटत होतं आणि 'हा त्यांचा प्रवास मध्येच थांबणार नाही ना अशी मनोमन भीतीसुद्धा वाटायची. पण दळण सारखी नाटक सुपरहिट होत असताना त्यांनी महानिर्वाण, मी गालिब,आयटम अशा वेगवेगळ्या विषयांवरची वेगवेगळ्या प्रवृत्तीची नाटकं लोकांसमोर आणली. त्यांची हि धाडसी वृत्ती बघूनच त्यांचा हा प्रवास थांबणार नाही ह्याची खात्री पटली!

  मोठ्या स्वप्नांनी भरलेले डोळे- मिस्टर वाघ
                                                   
                                                                     चांगल्या कामातून चांगलंच घडत असतं... नाटक कंपनीमुळे ह्याचा सुद्धा प्रत्यय आला... नाटक कंपनीच्या कंसिस्टंट  क्वालिटी परफॉर्मन्समुळे प्रेक्षकांचा फायदा  झालाच पण त्याहून जास्त फायदा झाला तो म्हणजे मराठी चित्रसृष्टी,रंगभूमी आणि टेलिव्हिजन इंडस्ट्रीचा.... काय एकाहून एक कडक कलाकार दिलेत हो ह्यांनी....  हे माझं आंधळं प्रेम असेल पण तरी मला फार वाटतं  कि साध्या तर इंडस्ट्रीमध्ये  कुठलीही यशस्वी कलाकृती आली कि त्यात कुठल्याना कुठल्या प्रकारे नाटक कंपनीचं काँट्रीब्युशन असतंच .  गच्चीवरचा अभय महाजन घ्या , अमर फोटोचा सिद्धेश पुरकर काय... सिड मेनन असो वा सध्याचा सुपरस्टार अमेय वाघ असो..बरं नुसतेच अक्टर्स नाही बरं का तर खुद्द निपुण किंवा अलोक राजवाडेंसारखे प्रतिभावान दिग्दर्शकसुद्धा  तयार करून खतरनाक असे फाईन प्रॉडक्टस नाटक कंपनीने मराठी इंडस्ट्रीला प्रोव्हाइड केलेत...आणि हे असंच सुरु राहील!
         अतिशय अभिमान वाटावी अशी,  मनापासून नाटकावर प्रेम करणाऱ्या ह्या लोकांची ही विविध रंगानी नटलेली नाटक कंपनी आता दहा वर्षांची झाली.... बॉक्स ऑफिसवर साठणाऱ्या रकमेपेक्षा प्रेक्षकांच्या आनंदाला प्रॉफिट समजणारी ही नाटक कंपनी आपल्याला अजून अजून सुखावह अनुभव घेऊन येईल ह्यात वाद नाही... दहा वर्ष झाली आणि माझ्या मनातला त्यांच्याबद्दलचा हेवा सुद्धा १० वर्षाचा झाला.... चकचकीत दिसणाऱ्या आयटी कंपनीपेक्षा नाटककंपनी जॉईन केली असती तर अजून आयटीत जगता आलं असतं असं वाटून जातं... असो...  नाटक कंपनीच्या १०व्य वाढदिवसांला माझ्या सॅडनेसचं कॉकटेल नको. निपुण आणि ग्रुप - असेच अजून भारी गोष्टी आम्हाला दाखवा ..तुम्हाला (विवेक ओबेरॉयच्या आवाजात) एकच सांगतो तुम और तुम्हारी ये कंपनी ....झकास!

लोकहो, ह्या नाटक कंपनीला १० वर्ष पूर्ण झाल्याबद्दल जूनच्या पहिल्या आठवड्यात त्यांनी नाट्यमहोत्सव आयोजित केला आहे... तुम्ही नक्की नाटकं बघा... दळण बघा, सिंधू बघा ..सायकल तर बघाच..... जाऊदे.... किती लिहायचं .... एक काम करा ना... सगळीच नाटकं  बघा!!

-स्वागत पाटणकर 

Saturday, May 12, 2018

द्रविडीयन मातृत्व (मदर्स डे स्पेशल)

द्रविडीयन मातृत्व (मदर्स डे स्पेशल)



'टीम'रुपी आपल्या कुटुंबाला नेहमीच स्वतःपेक्षा जास्त प्राधान्य देणारी... कधी ओपनिंग कधी वन डाऊन असं टीमच्या भल्यासाठी स्वतःचे हट्ट नेहमीच बाजूला सरणारी...स्लिप मध्ये सेटल असताना केवळ टीमची गरज म्हणून विकेट कीपिंग करणारी.. थोडक्यात काय तर टीमसाठी वाट्टेल ते करायची तयारी असणारी... आपल्या कुटुंबासाठी कुठल्याही गोष्टीचा त्याग करायला तयार असणारी....आणि सर्वात महत्वाचं म्हणजे कधीच रिटायर न होणारी.... वेगवेगळ्या रोल्स मधून आपल्या कुटुंबाचं भलं करत राहणाऱ्या भिंतरूपी आईला आजच्या मदर्स डे निमित्त  शुभेच्छा!!
देवरूपी (सगळ्यांचा) बाप आणि संकटांशी सामना करण्याची शक्ती देणारा दादा आपल्या कुटुंबात असताना ही आई हळू हळू जन्म घेत होती... नेहमीच दुय्यम भूमिकेत, दुसऱ्यांच्या सावलीत राहून ती दिवस रात्र काम करायची ... तिचं महत्व आपल्याला जणू माहितच नव्हतं पण तरी गरज पडली कि तिचीच आठवण यायची... पडेल ते काम करणं ही तिची सवयच...गरजेप्रमाणे भूमिका पार पाडायची तिची तयारी असायची.... टीमची आईच ती ... टीमची  काळजी घेता घेता , कधी कधी बाबा अपयशी झाल्यावर मात्र ती पटकन बाबाच्या भूमिकेत शिरायची आणि कुटुंबासाठी देवासारखी धावून यायची ... आपण मोठं होत गेलो तशी तिची व्हॅल्यू आपल्याला जाणवायला लागली... 
कुटुंबासाठी प्रतिष्ठेचा असणाऱ्या  वर्ल्डकपमधलं आत्तापर्यंतचं सर्वात मोठं अपयश तिच्या नेतृत्वाखाली आलं... ती खचली पण डगमगली नाही ..पुन्हा भरारी घ्यायच्या दृष्टींनी तयारी केली.... पण तिला अलगद बाजूला केलं गेलं... नवीन पिढीसाठी तिनी हा बदलसुद्धा हसत हसत स्वीकारला.... पण आई संपली असं वाटत असतानाच तिनी इंग्लंडसारख्या अवघड जागी  पुन्हा तिची उपयुक्तता सिद्ध केली... आईला 'वन डे' पुन्हा बोलावणं आलं पण आता मात्र तिनी पुढच्या पिढीसाठी स्वतःहून रस्ता मोकळा केला आणि स्वतःच्याच स्वयंपाकघरातून बाजूला सारून नवीन सुनांना ओटा रिकामा करून दिला... 
पण आई संपली? नाही ...  शेवटी ती आईच ...ती कधीच रिटायर होत नसते ...  संस्कार करणं हे तिच्या रक्तातच असतं...  ही आई पण तशीच... आपलं कुटुंब अजून समृद्ध करणं हाच तिचा ध्यास हाच तिचा हट्ट.... ह्या हट्टापायीच ही भिंतरूपी आई आता  'इंडिया ए असो किंवा u १९' ..... पुढची पिढी  घडवण्यामध्येच गुंतलेली असते... किटी पार्टी, छंद जोपासणे , भटकणे वगैरे  बाकीचे हजार ऑप्शन्स सहज ओपन असताना मात्र नवीन पिढी घडवण्यासाठी संस्कार वर्ग उघडणाऱ्या ह्या भिंतरूपी आईला मनापासून नमस्कार....  आईची महानता नेहमीच आपल्याला उशिरा समजते , ह्या आईचं पण कदाचित तसंच झालं असावं ...आणि  म्हणूनच पुढच्या पिढीतून माही रूपी बाबा आला , विराट नावाचा दादा पण मिळाला पण अजूनही आपलं कुटुंब आईची रिप्लेसमेंट शोधतंय....  

धन्य तो द्रविड ..धन्य त्याचं मातृत्व!  

--स्वागत पाटणकर